Renkli Türkçe

Toparlıyamıyorum kafamdakileri, hayır söyledim de. Öyle Ferhan Şensoy'un yaptığı gibi yapmalı, Renkli Türkçe dalmalı olaya.

Uzayan 'respond' sürelerinden anladım zaten bişilerin ters olduğunu. Eh haklıydı ama. Kendimi tebrik ediyorum, 13 gün takdire şayan bir başarı. Doğan'la beraberken sürekli ne yapsam diye düşündüm. "Stella, Stella" 'ya daha var. Ne yapmalı, ne yapmalı. Kurabiye planı bugün için değil, o da olmaz. Zaten onları özür hediyesi olarak harcamak istemiyorum. O zaman... Eve gidip giyinip, iş yerine süpriz ziyarette bulunmalı. Zaten Vintage takım elbiseler süpriz ziyaretler içindir denir. Dense iyi olurdu.

Standart iyi plan, kötü uygulama rutinine takıldık ama. Bu Etiler trafiğine gıcık olmaya başladım. Sürekli karşıma çıkıyor. Trafik, biraz daha trafik, daha da trafik derken 18:05 sularında vardım işyerine. Sliding Doors sadece bir film ismiymiş gibi davranıyor, çok fena afili kapı. İçerideki iki tip kapıyı tıklatma hareketime duyarsız. Acaba nasıl, olur mu derken parmaklarımı sokuyorum afili kapının arasına ve tereyağından çatalımı çeker gibi giriyorum ara bölmeye. Yine bir kapı var ama bu çok daha fazla afili. No Card No Seda diyor. Bu noktada içerideki tipler de uyanıyor hareketlenmeye. Biri gelip kapıyı açıyor ve o bişi diyemeden ben giriyorum lafa:

-Seda Hanımefendi ile görüşecektim.
-Sizi bekliyor muydu? (kapıyı açan)
-Aaa o çıkalı çok oldu. (oturan)
-Hay $>]{!!'3ğ{\]\+%% (ben)

Döndüm çıktım dışarı. Güzel bir küfür salladım, seslisinden bu sefer. 7 dakika önce çıktığım Gayrettepe metro istasyonuna yürürken tamam dediğim. Biraz mesafe vereyim kıza. Zaten hasta idi, yarın da doktora gidecek. (Kandır sen kendini.) O aramadan ben aramayayım.

Ne zaman arar ki acep.