Mavi hap yazdım da onu muydu unutturan emin değilim.
Dün gece yatarken yakaladığım bir duygu vardı. Lucy -evet bebeğim nickname safhasına geldik- ile ilgili... Hayattan ve varoluşumdan tamamen soyutlamış gibiydim, 3 saniyeliğine küçük parlak bir taş olmuştu. Kendimden uzaktan tutabildiğim, incinmeden bakabildiğim. Tabii bu huzur anının ardından yine tüm ağırlıyla üzerime çöktü varlığı... olsun.
Ayrılık sonrası unutma süreci böyle mi gerçekleşiyor acaba? Alışma süreci? Kabullenme?
No comments:
Post a Comment