Çok yalnızım. Öyle böyle değil. Fiziksel olarak zaten dünyanın en yalnız adamıyım. Birine sarılmak nasıl birşeydi acaba? Elini tutmak, yüzünü saçlarının arasına gömmek. Öpüşmek dakikalarca. Çok yalnızım.
Konuşup gülecek biri de yok. Saatlerce, rahat rahat, strese girmeden. Bunda benim suçum çok ama. Yaklaştığım her kadına, 'potansiyel' gözüyle bakmasam, arzularımı biraz dizginleyebilsem, belki kalırlar yanımda.
No comments:
Post a Comment